Autor: Paweł Rakowski SJ

przemijam

דור הלך ודור בא והארץ לעולם עמדת Jedno pokolenie odchodzi, a drugie przychodzi, lecz ziemia pozostaje niezmienna przez wieki. (Koh 1,4)   Odchodzić (הלך) dla Koheleta, to umierać. Przychodzić (בוא), to się rodzić. Nawet z gramatycznego punktu widzenia ‘pokolenia’ (דור) są czymś przemijającym, bo nie mają przedimka określonego ה. Jesteśmy dziećmi Adama, które noszą w sobie imię Abla – הבל, czyli to co jest bardziej ulotne niż wiatr. Świat, według naszych szacunków, ma około 14 miliardów lat, a średnia...

Więcej

prawdziwy, bo wierny

Myślimy „prawda” po grecku. Stąd pewne nieporozumienia w trakcie naszej lektury tekstów biblijnych. Greckie αληθεια (alētheia) jest złożeniem z przedrostka α- oraz czasownika λανθανω (lanthanō), co znaczy ‘ukrywać się’ przed kimś lub, jeśli mowa o rzeczach, ‘być tajnym’ dla kogoś. W takim sensie „prawda” to coś odkrytego, odsłoniętego. Prawdę poznamy wtedy, jeśli będziemy wiedzieć czy coś jest takie jakie jest. Czy ktoś jest taki jaki jest. I czy w ogóle jest. W odniesieniu do Boga byłoby rozwiązaniem zagadki kim jest...

Więcej

wiew nad wiewami

הבל הבלים אמר קהלת הבל הבלים הכל הבל [czyt. hawel hawelim amar kohelet hawel hawelim hakkol hawel] Najbardziej ulotny wiew, powiedział Kohelet, najbardziej ulotny wiew, wszystko wiew. (Koh 1,2)   Bardzo niezdarnie brzmi to tłumaczenie, ale sięgając do hebrajskiego tekstu najsłynniejszego zdania z Księgi Koheleta, odkryjemy, że nie ma tam „marności”, ale coś co jest ulotne jak wiatr, jak oddech, jak podmuch, jak para, jak wiew. „Marność” nie wzięła się w naszych tłumaczeniach z przypadku. Najpierw Septuaginta (LXX)...

Więcej

(nie)obecność

Wspólnoty chrześcijan w Rzymie nie były założone przez Pawła. Do tej pory nie wiemy kto je tam zakładał. Dlatego list Pawła, który dziś znamy jako ΡΟΜΑΙΥΣ, czyli „do Rzymian”, jest dla niego wyjątkowym. Kilka uwag/ciekawostek dotyczących pierwszych wersetów tego listu (Rz 1,1-17).   Nadawcę (Rz 1,1) z odbiorcami (Rz 1,7) dzieli „odległość” aż sześciu wersetów. Przesadą będzie jak powiemy, że nawet „topografia tekstu” ukazuje dystans dzielący Pawła i rzymskie wspólnoty. Choć to przesada, wydaje się być interesująca....

Więcej

niebosa i zasłona

Ważniejsze od gestu zanurzenia w wodzie jest to, co wydarzyło się zaraz po nim. Rozdarte niebo, zstępujący Duch i Głos to pierwsze objawienie się Boga na kartach Ewangelii według Marka (Mk 1,9-11). Autor tak skomponował swoje dzieło, byśmy mogli to wydarzenie odnieść również do momentu śmierci Jezusa (Mk 15,34-39).   Zanim Jezus umarł zawołał: ελωι ελωι λεμα σαβαχθανι (elōi elōi lema sabachthani), Boże mój, Boże mój dlaczego mnie opuściłeś? Stojący obok ludzie pomyśleli, że Jezus woła Eliasza (Mk 15,34-36). Każda...

Więcej
  • 1
  • 2

Najnowsze filmy

Loading...

Polecamy