Autor: Paweł Rakowski SJ

skąd On to ma?

Cuda stanowią integralną część opowiadań o Jezusie. Jednak patrzymy dziś na nie inaczej niż nasi starożytni przodkowie. Zapoczątkowana w oświeceniu próba klasyfikacji cudów Jezusa nie do końca się sprawdziła, bo na przykład dokonane przez Jezusa egzorcyzmy związane są czasem z uzdrowieniem (generalne zaś uważano, że choroby są wynikiem działalności złych duchów, por. Łk 13,10-17 i Mt 12,22). Podobnie sprawa się ma z niektórymi wskrzeszeniami (por. Mk 5,21-43). Ciekawym przykładem na powiązanie zwykłych chorób z działalnością sił demonicznych jest opowiadanie o uzdrowieniu teściowej Piotra. Marek opisuje je słowami «On podszedł do niej i podniósł ją ująwszy za rękę, i gorączka...

Więcej

przemijam

דור הלך ודור בא והארץ לעולם עמדת Jedno pokolenie odchodzi, a drugie przychodzi, lecz ziemia pozostaje niezmienna przez wieki. (Koh 1,4)   Odchodzić (הלך) dla Koheleta, to umierać. Przychodzić (בוא), to się rodzić. Nawet z gramatycznego punktu widzenia ‘pokolenia’ (דור) są czymś przemijającym, bo nie mają przedimka określonego ה. Jesteśmy dziećmi Adama, które noszą w sobie imię Abla – הבל, czyli to co jest bardziej ulotne niż wiatr. Świat, według naszych szacunków, ma około 14 miliardów lat, a średnia wieku ludzi to około 70. Statystycznie przeżyłem już prawie połowę mojego życia. Skały, które mijam podczas górskiej wędrówki przetrwają kolejne...

Więcej

prawdziwy, bo wierny

Myślimy „prawda” po grecku. Stąd pewne nieporozumienia w trakcie naszej lektury tekstów biblijnych. Greckie αληθεια (alētheia) jest złożeniem z przedrostka α- oraz czasownika λανθανω (lanthanō), co znaczy ‘ukrywać się’ przed kimś lub, jeśli mowa o rzeczach, ‘być tajnym’ dla kogoś. W takim sensie „prawda” to coś odkrytego, odsłoniętego. Prawdę poznamy wtedy, jeśli będziemy wiedzieć czy coś jest takie jakie jest. Czy ktoś jest taki jaki jest. I czy w ogóle jest. W odniesieniu do Boga byłoby rozwiązaniem zagadki kim jest Bóg, i czy jest. Dotykamy tematu ontologii.   Tymczasem.   W języku hebrajskim „prawda” tłumaczona jest ze słowa אמת...

Więcej

wiew nad wiewami

הבל הבלים אמר קהלת הבל הבלים הכל הבל [czyt. hawel hawelim amar kohelet hawel hawelim hakkol hawel] Najbardziej ulotny wiew, powiedział Kohelet, najbardziej ulotny wiew, wszystko wiew. (Koh 1,2)   Bardzo niezdarnie brzmi to tłumaczenie, ale sięgając do hebrajskiego tekstu najsłynniejszego zdania z Księgi Koheleta, odkryjemy, że nie ma tam „marności”, ale coś co jest ulotne jak wiatr, jak oddech, jak podmuch, jak para, jak wiew. „Marność” nie wzięła się w naszych tłumaczeniach z przypadku. Najpierw Septuaginta (LXX) przetłumaczyła hebrajskie הבל (hebel, czyt. hewel) greckim ματαιοτης (mataiotēs), czyli „próżnością”, „marnością”, a później Hieronim łacińskim vanitas vanitatum, a za nim...

Więcej

(nie)obecność

Wspólnoty chrześcijan w Rzymie nie były założone przez Pawła. Do tej pory nie wiemy kto je tam zakładał. Dlatego list Pawła, który dziś znamy jako ΡΟΜΑΙΥΣ, czyli „do Rzymian”, jest dla niego wyjątkowym. Kilka uwag/ciekawostek dotyczących pierwszych wersetów tego listu (Rz 1,1-17).   Nadawcę (Rz 1,1) z odbiorcami (Rz 1,7) dzieli „odległość” aż sześciu wersetów. Przesadą będzie jak powiemy, że nawet „topografia tekstu” ukazuje dystans dzielący Pawła i rzymskie wspólnoty. Choć to przesada, wydaje się być interesująca. Pawłowi uwiera jego nieobecność, dlatego w kolejnych wersetach (w. 10-13 i 15) wspomina o potrzebie „obecności” fizycznej w Rzymie. W jakimś sensie...

Więcej
  • 1
  • 2

Aktualności

Media o nas

Blogi

Najnowsze filmy

Loading...

Polecamy