W Uroczystość Najświętszego Imienia Jezus, 3 stycznia 2026 r., generał jezuitów o. Arturo Sosa SJ skierował do współbraci na całym świecie list, w którym podsumowuje spotkanie Wyższych Przełożonych oraz członków Zarządu Generalnego Towarzystwa Jezusowego, które odbyło się w dniach 17-28 października 2025 r. w Rzymie.

Uczestnicy spotkania pochodzili z bardzo różnych miejsc i reprezentowali bogatą różnorodność kultur. Samo spotkanie zostało zwołane w celu dokonania rachunku sumienia, przeprowadzenia refleksji nad tym, jak jezuici żyją misyjnym wymiarem zakonnego charyzmatu.

Umocnieni wystąpieniem papieża Leona XIV i posłani przez niego, by udać się na granice ludzkiego życia z misję pojednania i sprawiedliwości, zostali zachęceni „do takiej samej odwagi, jaką wykazali się św. Ignacy i jego towarzysze, którzy «nie bali się niepewnych sytuacji ani trudności, [ale] udawali się na peryferie, gdzie wiara i rozum spotykały się z nowymi kulturami i wielkimi wyzwaniami». Papież Leon XIV powtarza: «Kościół potrzebuje was na granicach, geograficznych, kulturowych, intelektualnych i duchowych. Są to miejsca ryzykowne, gdzie znane mapy już nie wystarczają»”.

„Ojciec Święty szczególnie podkreślił wyzwania związane z granicami kultury cyfrowej i sztucznej inteligencji, a także transformacją struktur, które powodują niesprawiedliwość społeczną i sprzyjają degradacji środowiska – pisze w liście o. Arturo Sosa SJ. Jako członkowie Kościoła jesteśmy również wezwani na granicę, którą dziś stanowi synodalność jako charakterystyczny wymiar Kościoła i źródło jego głębokiej odnowy, zgodnie z inspiracją Soboru Watykańskiego II”.

Ojciec Generał dzieli się w liście do współbraci swoimi refleksjami dotyczącymi zeszłorocznego spotkania wyższych przełożonych Towarzystwa Jezusowego:

„Bardzo ważne było ponowne uświadomienie sobie, że jesteśmy misjonarzami, czyli osobami powołanymi do bycia częścią uniwersalnego ciała służącego misji Chrystusa. Nie jesteśmy właścicielami misji, ale sługami misji Pana, który jest drogą, prawdą i życiem. Nie jest to misja Towarzystwa Jezusowego, ale raczej bezinteresowna współpraca w pojednaniu wszystkich rzeczy w Chrystusie, do którego zmierza historia ludzkości. Misyjny wymiar Towarzystwa Jezusowego czyni nas współpracownikami w misji Pana, służącymi Kościołowi, posłanymi, aby głosić Ewangelię we wszystkich obszarach życia ludzkiego […]”.

„Jesteśmy współpracownikami wielu innych osób w misji Chrystusa. Podążamy ku Bogu wraz z wieloma innymi, z którymi wspólnie pielgrzymujemy w Kościele synodalnym. Możemy lepiej współpracować z innymi, gdy lepiej żyjemy szczególnymi cechami naszego powołania zakonnego: dyspozycyjnością, posłuszeństwem, ubóstwem, wspólnotowością, uniwersalnym horyzontem, podążając za preferencjami apostolskimi przekazanymi nam przez Kościół za pośrednictwem Ojca Świętego. Z pokorą i wstydem przyjmujemy trudności, przed którymi stoimy, oraz szczerze i uczciwie uznajemy nasze niedociągnięcia, nasze niepowodzenia w ochronie osób bezbronnych, nasze nadużycia władzy oraz nasz brak wolności i misyjnej odwagi”.

Podczas spotkania w Rzymie „dziękowaliśmy za łaskę bycia współpracownikami Chrystusa w Jego misji wraz z wieloma hojnymi ludźmi, partnerami w dziełach apostolskich, poprzez które wnosimy swój wkład. Otwarcie się na łaskę współpracy z innymi w dziełach apostolskich Towarzystwa wymaga od nas większego wysiłku na rzecz zrozumienia, co oznacza współpraca w różnych kontekstach, w których żyjemy i pracujemy, po to, by lepiej dostrzegać działanie Ducha Świętego”.

„Odnawiamy nasze pragnienie, aby złożyć całą naszą nadzieję w Bogu, wiedząc, że On będzie kontynuował to, co rozpoczął. Ufamy Jego łasce, która pomoże nam przyciągnąć nowych członków do Towarzystwa poprzez przykład, jaki dajemy naszym życiem zakonnym i apostolskim, żyjąc i dzieląc się radością Ewangelii, współpracując hojnie z innymi, którzy są powołani do udziału w tej samej misji z różnych stanów życia”.

„Kościół, poprzez Papieża Leona XIV, potwierdza, że zostaliśmy posłani wraz z innymi, aby przyczyniać się do pojednania wszystkich rzeczy w Chrystusie, służąc wierze w walce o sprawiedliwość Ewangelii, zainspirowani Uniwersalnymi Preferencjami Apostolskimi w ich całości. Dzięki nim nadal otrzymujemy świeży powiew Ducha Zmartwychwstałego, który pozwala nam wzrastać w wewnętrznej wolności potrzebnej do odczytywania znaków czasu i odpowiadania na nie z odwagą i hojnością ludzi powołanych do bycia towarzyszami Jezusa. To jest źródło, z którego wyłoni się autentyczna reforma apostolatów oraz restrukturyzacja życia i rządów Towarzystwa”.

„Spotkanie było również okazją do odnowienia naszego zaangażowania w troskę o apostolaty, poprzez które wnosimy wkład w misję Pana, troskę o wspólnoty oraz troskę o każdą osobę wybierającą życie inspirowane tym charyzmatem. Zintegrowane podejście do obu aspektów troski, a mianowicie cura apostolica i cura personalis, wymaga szczególnego wysiłku ze strony osób odpowiedzialnych za życie-misję Towarzystwa, z poszanowaniem zarówno obowiązków przełożonych lokalnych, jak i kompetencji dyrektorów dzieł apostolskich. Jest to kolejny wymiar naszego sposobu działania, w którym musimy pójść głębiej i wprowadzić w życie struktury lepiej dostosowane do czasów, w których żyjemy […]”.

Ojciec Sosa pisze, że podczas wspólnych refleksji pojawiała się często świadomość potrzeby ożywienia roli przełożonego lokalnego, odnowienia formacji jezuitów i osób towarzyszących apostolatom Towarzystwa oraz promocji powołań w wielokulturowym kontekście. Opisuje szczegółowo metodę pracy podczas spotkania w Rzymie, podkreślając jej duże znaczenie na przebieg wspólnej refleksji, która była poprzedzona konsultacjami z ponad setką osób z różnych regionów świata, odbywała się w atmosferze modlitwy, rozmowy duchowej, wspólnej Liturgii, spotkań w grupach i na forum. Nie brakowało też czasu na mniej formalne rozmowy. „Różne sposoby spędzania czasu stały się różnorodnymi sposobami uchwycenia tego, jak Duch Święty działa w naszym życiu-misji”.

„Lepsze zrozumienie, w jaki sposób Ignacy i pierwsi towarzysze potrafili odczytywać poruszenia Ducha Świętego oraz w jaki sposób na każdym etapie swojej historii Towarzystwo odpowiadało na wezwania różnych sytuacji i Kościoła, jest wyzwaniem, które chcemy nadal podejmować wraz z innymi, ażeby lepiej i skuteczniej współpracować z działaniem Kościoła w służbie odkupieńczej misji Słowa, które stało się ciałem, aby otworzyć drzwi wyzwolenia dla wszystkich ludzi” – czytamy pod koniec kilkustronicowego listu.

Generał zachęca, by kontynuować w prowincjach zakonnych rozpoczętą refleksję nad tematami poruszonymi podczas spotkania Wyższych Przełożonych w Rzymie: „wyzwania stawiane przez sztuczną inteligencję i infosferę charakterystyczną dla wyłaniającej się epoki historycznej; pogłębienie implikacji bycia współpracownikami w misji Chrystusa w Kościele synodalnym, zwłaszcza w odniesieniu do wkładu kobiet; formacja osób uczestniczących w misji Towarzystwa; towarzyszenie młodym ludziom w ich wyborach życiowych; promocja powołań…”* I przywołuje obraz „Ignacego – Pielgrzyma, który zrozumiał, że nie jest sam na drodze do Boga. Doświadczył spełnienia obietnicy Pana, że będzie On ze swymi uczniami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata (Mt 28, 20). Poczuł się wezwany do połączenia się z przyjaciółmi w Panu i wspólnego założenia Towarzystwa, które nosi imię Jezusa i poświęca całe swoje istnienie dzieleniu się Dobrą Nowiną, która przemienia życie ludzkie”.

_______________________________________ .

*„Przykładowe tematy poruszane podczas «dogłębnych rozmów» to: życie pod rządami autorytarnych reżimów; Jezus jako centralny punkt naszego życia-misji; uczestnictwo w misji – współpraca; odnowienie ognia walki o sprawiedliwość; ochrona, bezpieczne przestrzenie, wsparcie dla ofiar i sprawców; zasoby ekonomiczne dla misji; świat cyfrowy i sztuczna inteligencja; zarządzanie konfliktami” (tekst umieszczony w przypisie w liście o. Generała).

Cytowane fragmenty pochodzą z oficjalnego tłumaczenia listu, którego oryginał został napisany w języku hiszpańskim.

Na zdjęciu: obrady podczas spotkania Wyższych Przełożonych Towarzystwa Jezusowego w Rzymie (17-28 października 2025)