W dniach 5-8 maja br. w Warszawie Falenicy odbyło się spotkanie jezuitów pracujących w krajach Europy Wschodniej, Azji Środkowej oraz Północnej. Po kilkuletniej przerwie, współbracia na co dzień rozproszeni na terytorium krajów byłego Związku Radzieckiego, mogli ucieszyć się wspólną modlitwą, refleksją oraz odpoczynkiem.

Spotkanie stało się okazją do ponownego zanurzenia się w doświadczeniu wspólnoty. Ta, choć w życiu zakonnym czasem może być wyzwaniem, równocześnie stanowi miejsce schronienia i wzmocnienia. To długo oczekiwane spotkanie przypomniało jezuitom, że współbracia mogą być jak port schronienia, który daje możliwość wypocząć i zregenerować siły, zarówno te fizyczne, jak i duchowe. Najważniejszym elementem minionego spotkania było bowiem doświadczenie wewnętrzne: wspólna modlitwa – codzienna Eucharystia oraz adoracja – jak również dzielenie duchowe. Choć zebrana wspólnota była bardzo różnorodna, nie stanowiło to przeszkody dla bliskiego spotkania i wzajemnego usłyszenia się.

Rzecz jasna nie zabrakło rozmów poświęconych bieżącej pracy oraz wyzwaniom, które stoją przed jezuickimi wspólnotami, katolikami, ale też całymi społeczeństwami poszczególnych krajów. Dobra atmosfera oraz braterstwo pozwoliły także wybrzmieć marzeniom dotyczącym nowych apostolatów oraz przestrzeni zaangażowania. Analizę jezuickiej pracy, jak również sytuacji miejscowych Kościołów, wsparła obecność bp. Stephana Lipke SJ, biskupa pomocniczego z Nowosybirska oraz o. Anthonego Corcorana SJ, administratora apostolskiego w Kirgistanie.

Międzynarodowa wspólnota jezuitów nieprzerwanie niesie posługuję wiary zarówno pośród miejscowych katolików, jak i wszystkich ludzi dobrej woli. Działalność Towarzystwa Jezusowego – w ścisłej współpracy z lokalnym Kościołem – rozpościera się obecnie na szerokiej przestrzeni od Białorusi, poprzez europejską część Rosji, aż po daleką Syberię oraz Azję Środkową (Kirgistan). Choć przed kilkoma laty jezuici wycofali się ze stałego zaangażowania w Kazachstanie, to bardzo często obecnie posługują w Armenii.

Na rozległym i niezwykle różnorodnym kulturowo oraz religijnie obszarze Dobra Nowina głoszona jest w sposób typowo „jezuicki”: duchowi synowie św. Ignacego prowadzą instytuty oraz ośrodki akademicko-naukowe, formują kleryków, osoby świeckie, prowadzą szkołę oraz liczne inicjatywy edukacyjne, wydają książki, wspierają administrację lokalnych Kościołów, popularyzują astronomię, prowadzą cenne inicjatywy kulturowe, posługują wśród najuboższych, wspierają inwalidów oraz ich rodziny, sieroty, osoby starsze i opuszczone… Nie brakuje także typowego zaangażowania w duszpasterstwa parafialne oraz rodzinne. Jak wszędzie, gdzie pracują członkowie Towarzystwa Jezusowego, szczególnie cennym darem jest dzielenie się duchowością ignacjańską oraz posługa dawania rekolekcji w milczeniu – Ćwiczeń Duchowych.

Więcej o jezuitach pracujących w tej części świata poczytać można na stronie: https://jesuit.ru/

Rafał Bulowski SJ